//////
You are here: Home >Archive for the Wiedza o społeczeństwie Category

Warunki składania skargi przez obywatela

Warunki składania skargi są podobne do warunków składania petycji. Ze skargą do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka można wystąpić po wykorzystaniu wszystkich środków odwoławczych, zgodnie z przewidzianą procedurą w prawie wewnętrznym państwa, na terenie którego naruszenie prawa miało miejsce – jest to zasada subsydiarności. Nie może być przedmiotem skargi sprawa poddana innej międzynarodowej procedurze – obowiązuje zakaz kumulacji. Ze skargą może wystąpić podmiot, który sam stał się ofiarą naruszenia praw gwarantowanych i ratyfikowanych, oraz ofiary pośrednie nieprzestrzegania gwarantowanych praw, zwykle rodzina (interes osobisty). Należy wskazać, które prawa gwarantowane zostały naruszone, oraz uzasadnić skargę, podając fakty naruszające konwencję. Skarga dotyczyć może tylko podmiotów działających w imieniu państwa. Trybunał nie zajmuje się skargami przeciwko osobom prywatnym, instytucjom i organizacjom, takim jak: stowarzyszenia, spółki, przedsiębiorstwa, spółdzielnie, fundacje, związki zawodowe (interes prawny).

Skarga indywidualna w europejskim systemie ochrony praw człowieka

Konwencja o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, nazywana również Europejską Konwencją Praw Człowieka, postanawia w art. 25, że ze skargą indywidualną może wystąpić każda osoba, organizacja pozarządowa lub grupa osób, która uważa, że stała się ofiarą naruszenia przez państwo praw zawartych w konwencji, którą to państwo ratyfikowało. Rozpatrywaniem skarg zajmuje się sąd międzynarodowy – Europejski Trybunał Praw Człowieka. Trybunał działa stale i prowadzi całą drogę prawną, począwszy od wstępnego postępowania do wydania wyroku. Przedmiotem skargi mogą być prawa i wolności zapisane w konstytucji oraz w protokołach dodatkowych nr 1, 4, 6 i 7 przyjętych przez większość państw w Europie. Polska nie ratyfikowała protokołu nr 7, zatem ten protokół w Polsce nie podlega skardze. Skarżyć można w Polsce od 1 maja 1993 r. o naruszenie prawa do życia, złamanie zakazu […]

Zadania grupy roboczej

Grupa robocza sprawdza, czy petycja spełnia warunki, i jednomyślnie w składzie do 5 osób podejmuje decyzję co do dalszego jej biegu. Po uznaniu petycji za dopuszczalną rozpatruje ją Komitet Praw Człowieka w pełnym składzie. Państwo, przeciwko któremu skierowana jest petycja, powinno w ciągu 6 miesięcy przedstawić komitetowi pisemne wyjaśnienie w zakresie podjętych środków zaradczych. Komitet na podstawie dostarczonych dokumentów przyjmuje w danej sprawie stanowisko, które w formie podobne jest do wyroku sądowego – ale takiego charakteru nie ma, bowiem petycja to instytucja fakultatywna. Czy to oznacza, że stanowisko Komitetu Praw Człowieka jest bezużyteczne? Tak nie jest. Stanowisko komitetu ma duże znaczenie polityczne i moralne, a także wpływa na ustalenie zasad interpretacji postanowień Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych. Państwo, którego petycja dotyczy, musi przynajmniej wytłumaczyć swoje postępowanie na forum międzynarodowym.

Uniwersalny system ochrony praw człowieka

Organizacja Narodów Zjednoczonych, której członkami jest większość państw świata, w karcie i statucie Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości, stanowiącego jej integralną część, zapisała, iż głównym jej celem jest utrzymanie międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa, tłumienie wszelkich aktów agresji, stworzenie warunków umożliwiających utrzymanie sprawiedliwości społecznej i poszanowanie zobowiązań wynikających z umów międzynarodowych. Zgodnie z ideą bezpieczeństwa zbiorowego akt agresji jednego kraju przeciwko drugiemu jest uważany za wrogi wobec całej społeczności międzynarodowej. Konflikt wybuchający gdziekolwiek stanowi niebezpieczeństwo dla pokoju wszędzie. W ONZ-owskim systemie ochrony praw człowieka istnieje instytucja petycji – skargi indywidualnej. Ma ona charakter fakultatywny, to znaczy że nie wynikają z niej skutki prawne. Prawo petycji przewidziane jest w Protokole Opcyjnym do Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych oraz w Konwencji o Likwidacji Wszystkich Form Dyskryminacji Rasowej i w Konwencji o Ochronie przed Torturami i innym […]

Prawo do sądu

|Jak postrzega sąd – prawo do sądu, nasze społeczeństwo? Sąd kojarzy się zle, negatywnie. „Ciąganie się po sądach” jest wyrazem pieniactwa. Brak kontaktu z sądem jest tożsamy z „porządnym człowiekiem”. Występuje wyraźny brak wiedzy obywateli na temat prawa do sądu. Konieczne jest wyrobienie przekonania w samych obywatelach, że jednak w sądach można doznać ochrony przed działaniem władzy, że w sądzie szanuje się i zaufanie obywatela i reguły przyzwoitej gry, takie jak dane słowo urzędnika, bo inaczej nie może być mowy o funkcjonującym na co dzień państwie prawa. „Ciąganie się po sądach” powinno być wyrazem obywatelskiej postawy, wyrażającej się w walce o państwo prawa. Rozpatrywana konkretna sprawa staje się także sporem konstytucyjnym o to, co zgodnie z ustawą wolno pracodawcy i administracji. Obywatel powinien mieć pewność, że każdy wyrok sądu czy […]

Ochrona praw człowieka

Ochronie prawnej podlegają prawa człowieka zawarte w konstytucjach i ustawach oraz w międzynarodowych umowach ratyfikowanych przez państwa wraz z dodatkowymi protokołami, które w ten sposób weszły do krajowego systemu prawnego. Państwa europej skie maj ą zapisy w konstytucj ach, że są „demokratycznymi państwami prawnymi”. Co to oznacza? Z tego unormowania między innymi wynika, że każde z nich posiada instytucje, które czuwają nad przestrzeganiem prawa. Są to: sądy konstytucyjne, sądy powszechne i administracyjne oraz instytucja ombudsmana rzecznika praw obywatelskich. Wymienione instytucje, w różnych państwach mające własne nazwy, działają autentycznie, nie są fasadą ich ustroju.

Zadania związków zawodowych

Wszystkie związki są równe wobec prawa. Ogólnokrajowe związki zawodowe oraz związki pracodawców mają prawo do reprezentowania swoich członków i w ich imieniu wypowiadania się w zakresie założeń projektów ustaw oraz aktów wykonawczych do nich w zakresie objętym własnym zadaniem zawartym w ustawie. Mają prawo wyrażania publicznie opinii na ten temat oraz występowania z wnioskami o zmianę ustawy w zakresie własnych spraw. Związek zawodowy powstaje z mocy uchwały o jego utworzeniu, podjętej przez co najmniej 10 pracowników, którzy uchwalają statut i wybierają komitet założycielski liczący od 3 do 7 osób. Związek zawodowy podlega re- jestracji w Okręgowym Sądzie w Warszawie. Odmowa rejestracji związku przez sąd podlega zaskarżeniu do Sądu Apelacyjnego w Warszawie.

error: Content is protected !!